A Punjabi poem on Bhera بھیرہ پُھلاں دا سہرا
by Muhammad Akram Tahir is shared. Given on the website , bhera.org , under the category , Miscellaneous . The link is given below: Zahid Mumtaz
بھیرہ پُھلاں دا سہرا
بھیرہ پُھلاں دا سہرا
ترس گئیاں نیں اکھیاں تیری گلیاں نوں
بچپن دی سب کھیڈاں تے رنگ رلیاں نوں
نظر نہ آوے لبھنا ھل پنجالی نوں
کِتھوں لیاواں ماں اُس کرماں والی نوں
اج وی لبھنا پھرناں گھیو دی چوری نوں
راجی ماچھن پھاپھو دی تندوری نوں
کیویں بُھلاواں پُھلے کمہار دی ھٹی نوں
کھاریاں سبزی دئیاں تے جلو جٹی نوں
ماں حلیمہ دی وڑیاں وی یاد آون
راجے تے مہاراجے جس نوں سب کھاون
ذیقہ یاد اے گُلے دی مٹھیایاں دا
جھیڑا کیویں مُکاواں نِت قصایاں دا
لمیاں گُتاں تے کِلپاں چُوڑے نوں
کانیاں دے نال بنیاں چھابیاں موڑھے نوں
ریل گڈی دئیاں دھمی شامی کوکاں نوں
دم کردے سلطان دودھی دئیاں پُھوکاں نوں
مہندی دے ڈِھگ تے دوسے دی چکی نوں
شاہ محمد حکیم تے اُس دی پھکی نوں
یاد نیں نذر حسین جلال شہانے جی
مفت علاج غریباں دا اوہ کردے سی
ٹپکے دے امب مِٹھے. شاہ پور نالے نوں
نس کے تکنا حبیب آئسکریم والے نوں
ھریالے پیپل تے گھنیاں بوڑھاں نوں
نِکیاں نِکیاں گلیاں لمیاں موڑاں نوں
چکی مدھانی چھج تے چٹو موھلے نوں
چِھکہ. ٹوکا. چھاننی نال بھڑولے نوں
چاء پئی یاد آندی رزاق دے ھوٹل دی
حمیدو چھیّا بنٹے والی بوتل دی
حافظ بکری نوں بھی کیویں بُھلاواں میں
وِھندیاں گوندلاں دی ھٹی چڑھ جاواں میں
سادو دودھی دی مٹھیائی گُڑ آلی
فضل حق دی گھڑی دا جھولا خالی
قاضی نذیر. بشیر دی ھٹی نئیں بُھلدی
صبح سویرے سب توں پہلاں سی کُھلدی
جعفر سُنیارے دی وی مشہوری سی
عبداللہ درزی دی وی دُھم پوری سی
بِھنا حافظ رحمت اللہ افضل جوش
جیموں دی ھٹی دا سوڈا واٹر نوش
چیتے آندا میراں شاہ دا میلہ وی
گاگا. حجکہ. تے دریا دا بیلہ وی
چِڑی چوگ تے چِٹی پُلی. نئیں بُھلدی
خواباں وِچ نِت جِند بھیرے دے وِچ رُلدی
چک والا تے گنج والا دروازہ سی
لالو والے دا وی اِک آوازہ سی
کیویں بُھلاواں میلے ٹیشن آلے نوں
چکری اُتے گُھمدے انجن کالے نوں
گوردوارہ. اسلم شیخ دے کٹڑے نوں
بکریاں دا دُدھ ویچدا بابے سٹھڑے نوں
لکڑی دے لاٹو ماھنے درکھان دے
چھاننیاں چھاننے بنے ھوئے سلمان دے
پیر خاکی حافظ لکڑی دئیاں کنگھیاں نوں
لوھاراں موری دے چاقو چُھریاں نوں
یاد نیں مینوں ڈاکٹر فضل قادر شاہ
نِکے وڈے سب لیندے سن اُتھوں دوا
ابو شاھین فاروقی بڑے لکھاری سن
پیر کرم شاہ دے وی لکھاں قاری سن
ذیقے والی پردیسی دی وِکدی سی
مچّھی تے بس عیداں تے ای دِسدی سی
سن بونجہ توں ستاٹھ گُزارے نیں
بھیریا ویکھے مُڑ کے نئیں نظارے نیں
جے میں بُھلاں تے مر جاواں سونہہ تیری
وسّے بھیرہ شہر وے جتھے روح میری
لکھ کروڑاں بھیرے لئی دعاواں نیں
میرے دِل دماغ تے اِس دئیاں چھاواں نیں
بھیرہ پُھلاں دا سہرا سدا آباد رھوے
ٹھنڈیاں واواں آون تے دل شاد رھوے
اکرم طاھر یاداں آپنیاں لِکھیاں نیں
مافی دینا جے کُج گلاں تِکھیاں نیں